Post-Corona 2.0

De vitale vraag die ons allen op dit moment bezighoudt is hoe de (goochel)wereld er ná Corona uit zal zien. Er gloort nu eindelijk licht aan het eind van de tunnel, ook al komt dat aanzienlijk minder snel naderbij dan ons allen lief is omdat de tunnel iedere dag langer lijkt te worden.

Waarschijnlijk zal het in de kroegen en op evenementen in eerste instantie binnenkort stormlopen en ook zullen we eindelijk weer graag eens ongestoord willen “fun-shoppen”. Maar zal er na deze eerste golf, net als bij Corona, ook een tweede golf en zelfs een derde golf volgen? Wie het weet mag het zeggen, maar de waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Kijken we de kat nog even uit de boom…?

Gaan we weer over op vrolijk handen schudden, als vanouds, of is de elleboogstoot er inmiddels zo bij ons ingesleten dat we het eerst daar nog even bij houden. Gaan we weer terug naar min of meer vreemde mensen drie keer zoenen? Ik denk dat velen van ons de kat eerst nog wel even uit de boom willen kijken. Komt er misschien weer een mutatie van het Corona virus of misschien een heel ander levensbedreigend virus?

Onze wereld zal in eerste instantie nog wel even “hybride” blijven, de kracht van de digitale communicatie simpelweg vanuit ons eigen huis heeft ook zo zijn voordelen wel bewezen. Sociale wezens die wij zijn, we zullen toch ook weer grote behoefte hebben om elkaar weer in levende lijve en in groepen groter dan “drie” weer te zien. “Schermgoochelen” heeft mij tijdens de lock-down maar matig kunnen boeien, misschien met uitzondering van een aantal zeer goede lectures. Die had ik uiteraard net zo goed uit mijn DVD bibliotheek kunnen “plukken”, maar het live-karakter had toch ook wel iets (speciaals).

Als we dan de Bühne weer op zouden mogen, zit dan de zaal nog steeds maar half vol in de zin dat er om-en-om er noodgedwongen een lege stoel moet zijn? Toch ook nog steeds niet echt hetzelfde met daarbij een gehalveerd verdienmodel.
In Weesp, waar ik sinds enkele jaren woon, is het nu nog steeds erg stil op straat, want we beperken ons nog steeds tot de puur noodzakelijke zaken (supermarkt, slijter en kapper bijv.).

Hoe betalen we straks de straatgoochelaars?

In het oude centrum kom ik regelmatig een beroepsmuzikant op een straathoek tegen met prachtige muziek. Omdat ik alle begrip heb voor de moeilijke situatie van deze mensen, grijp ik dan naar mijn portemonnaie om vervolgens te ontdekken dat ik die al lange tijd niet meer bij me heb sinds ik al twee jaar met mijn horloge en sinds ruim een jaar met een ring (van de ABNAMRO) alle boodschappen contactloos kan betalen. Ik voel me dan behoorlijk schuldig, lullig en onthand, maar kan er op dat moment niets meer aan doen.

Hoe moet dat straks met de straatgoochelaars wanneer de pandemie voorbij is, vraag ik me nu af? Een pinautomaat op een bezemsteel? Een “tikkie” is voor een grote groep mensen op straat veel te omslachtig. Direct na de slotact was altijd hèt moment om met de hoed of pet rond te gaan. Ook hoeden zijn inmiddels een schaars goed geworden. Misschien een QR code, waar men zijn mobiel tegen aan kan houden? Ook dat werpt een behoorlijke drempel op en het publiek beschikt allemaal over twee benen en heeft “haast”. Fooien in een restaurant na het tafelgoochelen? Nederland is toch al niet echt een cultuur van “tipping”.
Cellini en Kozmo, om maar eens twee vermaarde straatgoochelaars te noemen, konden er in hun tijd prima van leven, ook al was Cellini zijn pensioenopbouw vergeten.

Ik denk dat we nog wel even bezig zullen zijn om, wanneer we onze nieuwe vrijheid eindelijk terug hebben, over de verschillende nieuwe verdienmodellen binnen het goochelen na te denken en deze aan de nieuwe tijd aan te passen. Gelukkig zijn wij goochelaars bij uitstek creatief.

Gandalf

Tip van de redactie:
Straatgoochelaar Kozmo gaf enige tijd geleden een lezing bij ‘de 52 Schakels” In het beveiligde deel kun je deze terugkijken.