Victor, mits…..

Ik probeer de nieuwe afleveringen van Victor Mids te volgen, echter, het boeit mij op één of andere manier maar matig. Hij profileert zich als neuroloog, psycholoog, hypnotiseur en – liever niet – als “ordinaire goochelaar”, want wat hij doet is heel anders, veel bijzonderder en meer dan simpele goocheltrucs. Het is prima dat hij zijn eigen profiel kiest en daarmee ook succes heeft.
Goochelen op TV blijft lastig, want het is niet altijd even geloofwaardig: “geen camera trucs, geen stooges, geen acteurs, geen etc.” Keer op keer mag een toeschouwer aan iets denken (een cocktail shaker met tomaten erin of een broodje haring met zuur en ui, bijvoorbeeld) en dat voorwerp verschijnt dan op magische wijze in een eerder leeg getoonde doos. Dit gaat voor mij voorbij de too strong theory van Tommy Wonder en ik kan het niet alleen, maar wil het ook niet meer geloven.
Wanneer dat punt eenmaal bereikt is, is de entertainment waarde (nogmaals: voor mij!) weg.
Als je dit specifieke profiel voor jezelf kiest, dan moet je ook in karakter blijven. Je zegt dat je veel meer bent dan een gewone goochelaar en teruggrijpt op allerlei wetenschappelijke principes en theorieën: vervolgens toon je dat aan door iemand een speelkaart! (de ons welbekende Bicycles, waarvan gaffed cards in alle soorten en maten verkrijgbaar zijn, maar goed dat weten de leken niet) te laten trekken. Voor mij een uiterst storende stijlbreuk.
Ik gun Victor Mids van harte zijn succes en zijn TV programma en hij mag zich van mij daarbij laten inspireren door zijn grote Engelse of Amerikaanse TV voorbeelden. Het is ook een hele klus en uitdaging om voor zo’n serie genoeg interessante content bij elkaar te sprokkelen.
Daarbij komt dat hij linksom of rechtsom de goochelkunst promoot, ook al zegt hij dat hij veel meer is dan een goochelaar. Dat laatste schuurt bij mij soms wel een beetje. Hij plaatst zich daarmee in het rijtje van Rasta Rostelli, Jomanda, Uri Geller en consorten. “Wat anderen doen zijn slechts goocheltrucjes, maar wat ik doe is “echt” of in ieder geval “meer”. Wij weten dat dat niet zo is, maar kunnen hem publiekelijk moeilijk af vallen omdat dat weer tegen onze eigen beroepscode indruist.
Van mijn professionele collegae hoor ik wel eens dat zij “last hebben” van de TV goochelaars. “Kan jij dat ook wat die Dynamo doet?”, nadat ze zelf kort daarvoor de sterren van de hemel gegoocheld hebben. Wat moet je daarop antwoorden? Goede vraag! En helemaal eerlijk is deze “concurrentie” ook al niet.
Ik heb begrepen dat Victor Mids op Magica Almelo vorig jaar “live” zelf behoorlijk tegen viel. Dat is dan de val waar je in terecht komt, wanneer je met uitgekiende camera techniek, eindeloze editing en de “hulp van een paar mensen op straat” of bekende Nederlanders een erg gelikt programma produceert en het verwachtingspatroon eveneens hoog opschroeft. Victor zelf lijkt daar niet erg mee te zitten, want voorlopig wordt hij vanwege zijn bekendheid van TV elders toch wel weer gevraagd.

Gandalf

Comments
  • Nico van Hulst

    “Van mijn professionele collegae hoor ik wel eens dat zij “last hebben” van de TV goochelaars. “Kan jij dat ook wat die Dynamo doet?”, nadat ze zelf kort daarvoor de sterren van de hemel gegoocheld hebben. Wat moet je daarop antwoorden? Goede vraag! En helemaal eerlijk is deze “concurrentie” ook al niet.”
    Beste Gandalf, dit “probleem”heeft Arjan ook al een keer in zijn columm besproken en ik heb toen met hem daar over gemaild, maar nu dan met jouw ook. Goochelaars leggen deze vraag altijd negatief uit, waarom? Die mensen kennen je totaal niet maar vinden je als goochelaar erg interessant en willen een geprek met je aanknopen. Dan ligt toch voor de hand dat ze iets zoeken wat in het straatje past. Het zou vreemd zijn als ze dan zouden beginnen met “Mijn neef is automonteur die doet ook wonderbaarlijke dingen met oude auto’s.”Ze zoeken een onderwerp wat ze kennen. Waarom reageren goochelaars daar dan zo zuur op. Ik heb jarenlang als komiek gewerkt en als de voorstelling goed was, en dat kwam wel eens voor, dan merkte ik altijd dat mensen een grap aan me kwamen vertellen, die ik bij de eerste zin meestal al kende. Maar ik lachte altijd hartelijk en zei dan altijd iets van “Nou ik ga kijken wat ik daarmee kan” Want die mensen lieten blijken je leuk te vinden, hun aandacht is een compliment. Zeg gewoon dat je Dynamo ook geweldig vindt, maar dat hij vanavond bezet was en dat de organisatie toen jouw maar heeft gevraagd. Groeten Nico van Hulst