De overeenkomst tussen je favoriete goochelaar en de minister- president

In deze editie van “Gezien op de Socials” staat iemand die wij allemaal goed kennen centraal: ons eigen redactielid, Wessel Kort (20). Naast goochelen en theater staat Wessel sinds kort aan het begin van een carrière in de politiek bij de PvdA. Daarom hebben we het in deze editie over zijn nieuwe masterclass die ik laatst op Facebook voorbij zag komen: ‘De Haagse Goocheldoos: Illusionisten en de Politiek’. Deze ging op 19 mei 2021 in première. Aangezien ik zowel in de politiek als in de goochelkunst geïnteresseerd ben, trok de titel gelijk mijn aandacht. In de masterclass trekt Wessel de vergelijking tussen de goochelkunst en de politiek. Kon je er niet bij zijn? In dit artikel lees je de hoofdlijnen van de masterclass, maar als dat je prikkelt om meer te weten te komen over wat Hans Kazan en Mark Rutte gemeen hebben, is het zeker de moeite waard om de volgende editie van Wessels masterclass bij te wonen en om het stuk dat de de aanleiding van de masterclass was, een artikel dat op 11 maart op BBC News verscheen, te lezen. Wanneer de volgende editie van ‘De Haagse Goocheldoos’ plaats zal vinden is nog niet bekend, dus zorg ervoor dat je de sociale media van Wessel in de gaten blijft houden!
Lees hier het originele artikel van de BBC.


Beperken, beïnvloeden, bepalen en bedriegen

In verband met de situatie die ik jullie inmiddels niet meer hoef uit te leggen, was de masterclass volledig online bij te wonen. ‘Dat was even wennen, want het was mijn eerste online performance’, vertelt Wessel. Het was niet allemaal slecht, zegt hij, ‘het heeft ook zijn charmes, zo was het inloopmuziekje een stuk makkelijker te faciliteren dan wanneer de show op locatie was geweest.’ Als de show eenmaal begonnen is, zet Wessel vier methoden van beïnvloeding uiteen die zowel in de goochelkunst als de politiek terug te vinden zijn. Namelijk: het beperken van keuzes, wat je in de goochelkunst bijvoorbeeld bij de magician’s choice ziet; het beïnvloeden van keuzes door bepaalde dingen te zeggen of doen, in de goochelkunst ook zeker geen onbekend terrein; het bepalen van keuzes (bijvoorbeeld door middel van statistiek) zodat je weet bij wie je de vraag moet stellen, met name een bekend riedeltje bij de performers onder ons die zich bezig houden met hypnose en dual reality. En tot slot: bedriegen, doen alsof er een keuze is terwijl die er helemaal niet is, in de goochelkunst is een force hier een mooi voorbeeld van. Al deze methoden zie je ook terug in de politiek, vertelt Wessel. Hij geeft een voorbeeld van het beïnvloeden van keuzes: ‘Als je iemand een keus geeft tussen een extreem slechte optie en een iets minder slechte optie, weet je bij voorbaat al dat ze de iets minder slechte zullen kiezen.’

Om ervoor te zorgen dat we de trucjes van politici (en in ons geval misschien ook wel van onze mede-illusionisten) kunnen doorzien, geeft Wessel het advies dat hij ooit van zijn vader op voetbalgebied kreeg: ‘Als iemand een schijnbeweging maakt, is het belangrijk dat je naar de bal blijft kijken.’ Het is volgens Wessel belangrijk om altijd te blijven focussen op wat je zelf vindt en dat je zelf blijft nadenken: ‘Zelf stappen zetten, en neem niets als vanzelfsprekend aan’, benadrukt hij. ‘Niets in de politiek gebeurt zonder reden. Er zit altijd een motief achter.’

Michael van Straelen