Hallo organisatoren van wedstrijden, congressen, bestuursleden en stukjesschrijvers in vakbladen, misschien vinden jullie mij een taal-nazi, maar kindergoochelen betekent: goochelen met kinderen en niet voor kinderen. Kaartgoochelen is goochelen met kaarten! Dus voortaan wil ik dat niet meer zien! Een sprekend voorbeeld van het goochelen met kinderen is Magic John. John vertoont onder andere een illusie waarbij een kind uit het publiek schijnbaar wordt doorboord door een aantal vlijmscherpe speren. De kinderen vinden dat prachtig, maar de jury niet.

magic-john-2

John krijgt geen prijs van de vakjury, maar wint wel de Grote Berenprijs. De kinderjury vindt hem weer de beste goochelaar van de middag, De vakjury geeft hem niets! John wint die prijs al jaren. Wat is hier in hemelsnaam aan de hand?
De vakjury bestaat uit respectabele goochelaars met veel verstand van zaken, maar niet altijd van het goochelen voor kinderen. Zelf was ik juryvoorzitter in 2016 en kreeg John bij ons de derde prijs. Maar bij de kinderen weer de Berenprijs. Waarom is dat? Je kunt daar een behoorlijke boom over opzetten. Ligt het aan het feit dat hij illusies vertoont, die de kinderen associeren met Hans Klok of aan zijn charmante accent. Eerlijk gezegd, ik weet het niet. Ik bewonder hem zeer, maar ook dit jaar is Jan Kosters volgens mij de beste. Jan brengt onder de naam Berend Botanicus een act met als samenhangend thema “de natuur”. Jan heeft deze act ontwikkeld voor een contract met de organisatie “Natuurmonumenten” Hij heeft deze act geslepen bij talloze optredens in het bezoekerscentrum van het Natuurpark “De Hoge Veluwe” De beste manier om je act te polijsten is optreden, optreden en nog eens optreden!

Goochelaar-Jan

Dit jaar moest Jan de eerste prijs delen met Charly Crama. Ik heb de opa van Charly persoonlijk nog gekend, een aimabele man. Charly bracht een vrolijke kindershow onder de naam: Sjarlie’s sjow. Een leuke vondst waar een snoepjesmachine een centrale rol speelt. Mooie zelfgemaakte attributen. Goed gedaan Charly!

charly-crama

De derde prijs ging naar Huub Cooijmans. Een modern ogende act met een mega groot “beeldscherm” die uit kan groeien tot een 1e prijswinnende act. Ga vooral door met dit vernieuwende idee. De show werd op vakkundige wijze gepresenteerd door Louis Baerts. Fantastisch mooie ballonfiguren. Binnenkort komt deel 2 van onze serie “Balloonmagic”.

Maar het blijft knagen, waarom vinden kinderen Magic John al jaren gewoon de beste van allemaal. Ik gun het hem zeer, moge dat duidelijk zijn. Hebben wij het al jaren bij het verkeerde eind of is hier wat anders aan de hand. Ik wil het antwoord weten!

Frans de Groot

Showing 11 comments
  • Charly Crama
    Beantwoorden

    Beste Frans,
    Bedankt voor je verslag en leuk dat je mijn opa hebt gekend.

    Direct na afloop van de wedstrijd is er op radio Noord Holland een interview geweest met de kinderjury. Via onderstaande link kun je de uitzending terug horen. Het interview begint op 22 minuten en 10 seconde. Hier hoor je van de kinderjury wat de doorslag heeft gegeven.

    http://www.nhnieuws.nl/gemist/radio/487/233119/-/2
    (luister vanaf 22:10 min)

    • Frans de Groot
      Beantwoorden

      Hallo Charly, ik heb het fragment gehoord. Zoals ik al vermoedde gaat het om de “stokkenillusie”, een van de juryleden vermoedde trouwens wel hoe het ging, dat speelt kennelijk bij kinderen geen rol. Van jouw snoepmachine begrepen ze niets, dus….Maar ik vraag toch aan mijn collega’s: moeten we nu allemaal aan de illusies om het jongvolk te plezieren? Ik wacht ook maar af wat de jury hierover te zeggen heeft. Zij bepalen uiteindelijk wie de beste was.

  • Hilbert
    Beantwoorden

    Ha Frans, ik stelde mezelf vorig jaar dezelfde vraag en was toen in de gelegenheid om met de kinderjury te praten.
    Ik heb ze gevraagd waarom ze voor Magic John kozen. Hun antwoord was toen vrij duidelijk: Hij was een echte goochelaar. Ze vonden de andere acts superleuk, maar dat waren geen ‘echte’ goochelaars! En -dit was wel mooi om te zien- ze namen hun taak heel serieus. Aan hen was van te voren duidelijk verteld dat ze de beste GOOCHELAAR moesten uitkiezen.
    Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat ze zouden beslissen als we ze zouden vragen om de leukste act uit te kiezen.
    In dit geval heb ik geen idee of dat de uitslag zou hebben veranderd, want ik was helaas niet aanwezig. Maar ik deel je nieuwsgierigheid heel erg!
    Inderdaad wel heel grappig dat het geinterviewde jongetje exact kon vertellen hoe de truc werkte maar dat dat voor de uitslag niet uitmaakte 🙂

  • Jan Kosters
    Beantwoorden

    Ik denk dat je te maken hebt met 2 verschillende zaken. De kinderjury kiest de beste ‘goochelaar’. Daar hebben ze een verwachting bij, namelijk iemand die trucjes doet. Wil je dat ze anders gaan kijken naar een NK, dan moeten ze anders gaan jureren.

    De vraag is of je dat wilt. Ik vind het niet erg als een lekenjury en een vakjury het niet met elkaar eens zijn. De vakjury kijkt namelijk naar andere zaken die óók meespelen: de technische aspecten van het vak.

    – Is het een aaneenschakeling van losse trucs of is het een complete act van 15 minuten?
    – Laat een deelnemer zien dat hij of zijn act zich ontwikkelt? Iets dat een kinderjury per definitie niet kan beoordelen.
    – Voegt een deelnemer zelf iets toe aan een truc of niet? Ook dat kan een kind niet beoordelen omdat het niet weet wat de basistruc is en wat die truc kan worden. Zo kan je een standaard truc prima vertonen en veel applaus krijgen van het publiek, terwijl goochelaars minder enthousiast zijn omdat er niets ‘eigens’ wordt toegevoegd. Het blijft tenslotte een NK!
    – Verder kijkt een vakjury of alles klopt: het karakter, het verhaal, de muziek, het decor, de props. Kortom: is het een geheel. Ook dat kan je niet verwachten van kinderen van 7-8 jaar. Die zitten te kijken en te genieten. Een vakjury kan dat wel terwijl ze naar de act kijken.

    Het is als een wedstrijd voor cabaretiers waar 1 stand-up comedian aan meedoet. Vraag je na afloop aan de lekenjury: “Wie was het grappigst?”, dan wint de comedian zeer waarschijnlijk. Hij heeft per definitie de hoogste grapdichtheid. Is hij daarmee de beste cabaretier?

    En al doet er geen comedian mee, dan nog kan die vraag het verkeerde antwoord oproepen. Stel dat een cabaretier een heel sterk, emotioneel verhaal heeft waar men allemaal van moet huilen. Op de vraag “Wie was het grappigst?” zal hij laag scoren. Een vakjury kan hem wel de hoogste prijs toekennen.

    Ik denk dat je vooral goed moet bedenken wat je als vakjury en goochelaars wilt bereiken met een wedstrijd. Dat moet beoordeelt worden. Wijkt dat teveel af van wat we de kinderjury laten beoordelen, dan kan je dat aanpassen.

    Dat zeg ik niet omdat ik vind dat de kinderjury anders had moeten beslissen. Zoals het nu is, hebben ze heel eerlijk gekozen. Dat is tof!

    Ik bedoel alleen dat we als goochelaars zelf moeten bepalen wat wij ‘goed’ vinden. Wat we van elkaar verwachten aan ‘niveau’. Dat mag dan ook terugkomen in de jurering van de kinderen, voor zover dat mogelijk is.

    In ieder geval denk ik dat daar een groot deel van de discrepantie ligt.

  • Filip Van Caeneghem
    Beantwoorden

    Heel simpel: als het gaat om kindergoochelen zou de stem van het kind eigenlijk moeten doorwegen t.o.v. de stem van een vakjury. De jury kan zeker een mening geven, maar uiteindelijk moeten kinderen kunnen beslissen. Dat is een beetje vergelijkbaar met het geven van prijzen aan kinderboeken. Als ik een kinderboek schrijf en die boek wint de prijs van de Kinder- en Jeugdjury, dan zou ik daar meer tevreden mee zijn, dan een prijs van de vakjury… (hiermee wil ik zeker niet de jury in vraag stellen, want dat zijn doorgaans mensen die op goochelgebied al véél meer bewezen hebben dan heel wat andere mensen, incluis mezelf!!)

  • John Anders
    Beantwoorden

    Beste Frans,
    Uitermate leuk onderwerp waarover ik met jou lang zou kunnen kletsen! Mijn bescheiden mening draait het om beeldvorming! Een act zoals die van Sjarlie of Jan zul je never nooit op tv zien of ander beeldkanaal, tenzij je heel goed gaat zoeken of naar een theater gaat! Vooral tv altijd spectaculair en veel illusiewerk. Nooit een pratende act gezien in een show! Regisseurs vinden dat ( op een of andere manier) niet wenselijk, saai en het belangrijkste argument; voor je het weet gaan ze over de tijd heen.

  • Jan Bouwhuis
    Beantwoorden

    Zal ik (Magic John) dan zelf ook maar even reageren, want ik maak wel wat los zo te horen.
    Iedereen moet gewoon op zijn eigen manier goochelen die hij/zij prettig vind.
    Ik ben heel blij met de waardering van de kinderen.
    De opmerking van Filip over dat de stem van de kinderen eigenlijk boven die van de vakjury staat, daar ben ik het helemaal mee eens.

  • Charly Crama
    Beantwoorden

    Alleen bij het Goochelen voor Kinderen wordt er beoordeeld met twee verschillende jury’s.
    Ik ben het volkomen met Jan Kosters eens dat kinderen op een andere manier beoordelen dan de vakjury (ik vraag mij zelfs af of zij hetzelfde beoordelingsformulier als de vakjury gebruiken of alleen moeten zeggen wie zij het beste vonden). Daarnaast ben ik het ook met Hilbert eens dat aan kinderen wordt gevraagd om te kijken naar de beste goochelaar. Dus simpelweg, had Hans Klok meegedaan met een waanzinnige illusie bij het Goochelen voor Kinderen, dan weet ik zeker dat Hans Klok de (B)ereprijs had gewonnen, maar is hij daarmee een kindergoochelaar? En begrijp mij niet verkeerd, ik gun het Jan van harte!

    Van de juryvoorzitter, Lodewijk de Widt, had ik al begrepen dat de leek in de jury een hele andere kijk op het goochelen had, dan de rest van de jury en ook hele andere beoordelingen gaf. Waren alle andere categoriën ook door een jury beoordeeld met alleen maar leken erin, dan weet ik zeker dat de uitslag in elke categorie er anders uit had gezien.

    Als Filip zegt dat de stem van de kinderjury belangrijker is dan de vakjury, dan moet je dat ook doortrekken naar andere categoriën en niet alleen bij het goochelen voor kinderen. Ik ben zelf alleen bang dat dit de innovativiteit en orginaliteit van de deelnemende concoursacts niet ten goede gaat komen. Daarnaast ben ik er ook zeker van dat een manipulatie act bij een lekenjury niet snel de grand prix zou winnen, omdat een leek wel snapt als je twee kaarten uit de lucht kan toveren, je er ook drie of 50 kaarten uit de lucht kan toveren.

  • Maarten Bruins
    Beantwoorden

    @Jan Kosters:

    Neem bijvoorbeeld:

    “– Is het een aaneenschakeling van losse trucs of is het een complete act van 15 minuten?”

    Als alles echt “bij elkaar bungelt” dan merken kinderen dat ook wel. Maar wie heeft ooit bepaald dat een act beter is als alles 100% op elkaar aansluit? Dat is het hele punt…dat wordt gewoon als “aanname” gebracht, maar dat is ook alleen maar iets dat gewoon “verzonnen” is. Als het de kinderen sowieso niet zoveel uitmaakt of alles 100% op elkaar aansluit, waarom zou dat dan een belangrijk punt moeten zijn? Zo worden er altijd een heleboel foute aannames in dit soort discussies gemaakt.

    Of bijvoorbeeld:

    “Verder kijkt een vakjury of alles klopt: het karakter, het verhaal, de muziek, het decor, de props”

    Of het klopt? Wie bepaalt wat dat “kloppen” is? Waarschijnlijk hechten de kinderen niet eens heel erg veel waarde aan bijvoorbeeld “het karakter”, dus dan komt er een vakjury die zegt:

    We gaan letten op het karakter (terwijl dat dus nergens op gebaseerd is en de kinderen er waarschijnlijk niet eens zo bewust van zijn).

    Zo kan ik heel veel punten noemen, waar de jury waarde aan hecht, terwijl het eigenlijk nauwelijks van belang is (en andere aspecten juist veel belangrijker zijn, maar die niet worden ingezien).

    Nu wint waarschijnlijk degene die denkt: Wat vindt de jury belangrijk en laat ik aandacht aan al die punten besteden. Terwijl dat natuurlijk eigenlijk moet zijn: Wat vinden de kinderen belangrijk en hoe gaan zij mij het leukst / beste vinden (en bijvoorbeeld de ouders van de kinderen ook).
    Bij kinderen zijn het vaak aspecten die op het eerste gezicht onbelangrijk / klein lijken en uit een onverwachte hoek komen. En vaak zijn dat aspecten waar de jury / goochelaars verder totaal geen belang van inzien of niet eens door hebben dat het van belang is. En kinderen zijn ook niet helemaal achterlijk qua beoordelen. Ze hebben alleen een totaal andere belevingswereld en dat wordt niet altijd begrepen / ingezien.

    Er moeten ook wel wat goochelaars in de jury zitten, want die kunnen alleen oordelen over het goochelen, maar die hoeven zeker niet te oordelen over:

    “het karakter, het verhaal, de muziek, het decor, de props”

    Dat zijn dingen die de kinderen in principe zelf mee kunnen krijgen tijdens de show. Hoe een truc werkt niet, dus alleen daarvoor heb je goochelaars nodig. En in principe kunnen kinderen zelfs oordelen over de techniek, want ze zien hoe iets werkt of ze zien het niet. Als ze iets niet zien dan is de techniek blijkbaar okay, anders hadden ze het wel gezien.

    p.s. Verder geen persoonlijke aanval op jou persoonlijk hoor Jan Kosters. Sowieso knap om eerste te worden, dus van harte gefeliciteerd! En 1e door de jury zegt natuurlijk ook behoorlijk wat.

    Het zou mij ook wel eens leuk lijken om een jury in het leven te roepen die gewoon naar echte optredens komt kijken (uur show ofzo) en daar de beoordeling op baseert (om uit te testen). Dat houdt dus in een paar maanden elke keer een show van een andere goochelaar bezoeken. Niet heel praktisch / tijdrovend, maar desnoods film je het ook en wordt dat aan de jury leden getoond die op dat moment niet konden.

    De reden dat ik bijvoorbeeld niet mee doe aan een wedstrijd is:
    – Sowieso ben ik bang dat er originele grappen / acts / trucs worden “gestolen”. De zaal zit toch vol met allemaal goochelaars die voor een deel acts ook gebruiken als inspiratie.
    – Er treden verschillende goochelaars op, dus je hebt niet echt een eigen spanningsboog. Ook kan het zijn dat een goochelaar voor je toevallig net iets vergelijkbaars heeft gedaan.

  • Jan Kosters
    Beantwoorden

    Graag enige nuance: het gaat in de eerste plaats niet om aannames, het gaat om keuzes die je (als artiest?) maakt. Voor mij is goochelen een theatervorm. Dat betekent dat ik niet alleen kijk naar de trucs, maar naar alle beschikbare theatrale middelen. Oók als het gaat om een voorstelling voor een kinderfeest. Wat mij betreft staat je reactie evengoed vol met aannames 🙂

    Verder zou ik zeggen: neem willekeurig welk serieus boek over goochelen waarin ook ‘theorie’ voorkomt. Dan zie je dat ik niet zomaar iets aanneem, maar werk met algemeen geaccepteerd idee over hoe je goochelacts beter maakt. Ik durf te zeggen: laat een willekeurige kindergoochelaar een act doen en ik verbeter hem DIRECT door het toepassen van theatertechnieken.

    Wie focust op de trucs doet zijn publiek te kort. Dat weet het publiek (gelukkig) niet, omdat ze geen idee hebben wat de potentie van een act is. Doe jij een truc zoals elke andere goochelaar dat doet, dan voeg je niets eigens toe. En laat je potentieel veel liggen. Dan moet je dus niet meedoen met een NK en verwachten dat je kampioen wordt. Dat is de reden dat een truc bij veel goochelaars ‘een aardige truc is’ en bij 1 artiest een top-act wordt. Rara, hoe kan dat toch?

    Los van de trucs hebben we het over een aantal basiszaken die moeten kloppen. Dan gaat het niet om aannames. Het probleem is dat het gemiddelde publiek dit niet weet. En daar hebben veel goochelaars en clowns geluk mee…

    Want andersom werkt het ook:
    – Ik maak regelmatig mee dat een basisschool of bibliotheek mij vertelt “nooit meer een goochelaar in te huren”. Dan heeft een hobbyist (?) voor mij de markt verziekt.
    – Veel kinderen weten prima te vertellen hoe een truc gaat omdat de truc vaak niet zo goed is. Omdat er geen moeite is gedaan een presentatie te creëren met meerdere lagen. En voor verschillende leeftijden.
    – Er is niet 1 goochelaar die regelmatig in het theater is te zien met een kindervoorstelling! Alleen Hilbert Geerling valt deze eer te beurt, maar die presenteert zich als verhalenverteller en géén goochelaar. Theaterdirecteuren staan in principe afwijzend tegenover een goochelaar. En dan zeg ik het nog netjes… Dat is vast niet omdat de kwaliteit van onze acts/voorstellingen zo hoog is.
    – Zelfs Hans Kazen toert niet door Nederland met een goochelshow. Hij heeft 2 grote evenementen die gericht zijn op families. Op een vaste locatie met veel PR en zijn kinderen die illusies vertonen. Dat kan omdat Hans Kazan een hele bekende naam is.

    Nogmaals: laten we als goochelaars serieus kijken naar
    – WAT we doen: een trucje of toch ‘meer dan dat’
    – voor WIE we dat doen: het publiek is belangrijk maar kan nooit bepalen of je act ‘af’ is
    – HOE we dat willen doen: welke gereedschappen heb je tot je beschikking in welke vorm dan ook (stemgebruik, kleurgebruik, muziek en conference, I-pads, black art, etc. etc. etc.
    – en HOE we dat richting de toekomst vorm willen geven: de wereld verandert. Dragen we nog dezelfde kleding als 50 jaar geleden? Ons publiek zeker niet. Kunnen we dan onze trucs op dezelfde manier presenteren als 50 jaar geleden? Dat is een vraag waar ik geen antwoord op kan geven, mits iemand daar heel goed over heeft nagedacht. En hoe uniek maakt jou dat als artiest? Want een eigen stijl en acts ontwikkelen is óók een stuk marketing!

    Laten we uit onze eigen schaduw stappen, proberen vooruit te reiken naar het onbekende en nieuwe dingen creëren. Zodat ons publiek steeds weer opnieuw verbaasd staat en nooit weet wat voor wonderen ze kunnen verwachten.

  • Maarten Bruins
    Beantwoorden

    Uiteraard moet een act goed in elkaar zitten. Dat is de hele discussie niet. Het enige dat ik zeg, is dat het publiek het belangrijkste is! Even kort door de bocht…als je met al die theatertechnieken ook de Grote Berenprijs zou pakken dan ben ik het helemaal met je eens. Theatertechnieken moet je toepassen, zodat je publiek het een betere show gaat vinden en niet alleen omdat het in een boekje staat.
    Hiermee beweer ik niet dat de door jou toegepaste theatertechnieken je act niet beter hebben gemaakt, maar vanuit het publiek gezien, zien ze net wat liever een andere act. Als die act minder toegepaste theatertechnieken bevat vergeleken met jouw act, dan wegen andere aspecten waarschijnlijk nog iets meer. Daar kun jij blijkbaar nog winst op behalen. (p.s. niet negatief bedoeld, want nogmaals…je wordt niet voor niets 1e namens de jury, dus waarschijnlijk is je act sowieso al goed te noemen, maar persoonlijk hecht ik veel meer waarde aan de Berenprijs, want het publiek heeft altijd gelijk…behalve dan als ze ongelijk hebben :p).

    En een feit is dat de jury op andere dingen let dan het publiek, anders zou de uitslag wel hetzelfde zijn geweest. Over hoe de trucs precies werken en hoe moeilijk het is om uit te voeren daar kan het publiek niet over oordelen, maar alle andere dingen krijgen ze (al dan niet onbewust) wel mee (decor, materiaal, kleding, karakter etc. etc.). Dat is het enige wat ik beweer en dat is verder geen aanname, maar gewoon het publiek serieus nemen. Verder heb ik het totaal niet over alleen focussen op een trucje…maar even hypothetisch gezien: stel er zou een goochelaar meedoen die dat wel doet en het leukst / best wordt gevonden door het publiek dan moet het publiek niet de schuld krijgen, maar moeten de andere goochelaars de “fout” bij zichzelf zoeken. Dan weegt de truc keuze bij een kind in dat geval waarschijnlijk zwaarder dan al dat andere en hebben de andere goochelaars de verkeerde trucs uitgekozen. Meestal gaan die twee dingen wel redelijk hand in hand, dus vandaar dat ik er “hypothetisch gezien” bij heb gezet.

    Nogmaals…ik voer de discussie in het algemeen, dus niet met jou als voorbeeld ofzo. En je bent altijd welkom om een optreden van me bij te wonen.

    p.s. Is er trouwens ook bekend wie volgens het publiek 2e en 3e zijn geworden? Dat zie je volgens mij nooit terug in de lijstjes, maar dat vind ik eigenlijk best interessant om te weten. Of worden de kinderen alleen gevraagd om 1 naam op te geven en niet een top 3 o.i.d.? Misschien iets voor de toekomst…maar dan nog ben ik wel benieuwd hoe de “stemmen” zijn verdeeld. Als het publiek serieuzer zou worden genomen dan zou er ook een top 3 vanuit het publiek moeten zijn. Dat geeft eigenlijk al aan dat het publiek minder serieus wordt genomen dan naar mijn inziens eigenlijk zou horen.

Leave a Comment

Protected with IP Blacklist CloudIP Blacklist Cloud