Het Europees Kampioenschap Goochelen in Manresa – Barcelona 2021 is weer achter de rug met als Grand Prix winnaar Laurent Piron (zie foto) uit Belgie. Op afstand hebben we genoten van de berichten op de social media van o.a. Jean-Paul Broekhuizen en John van der Lely. Trots zijn we op Roy & Justin Huiskens en Zippo Guo die Nederland met verve hebben vertegenwoordigd. Maar ook een hoofdrol voor Sylvia Schuyer en Douwe Swierstra in de jury en Niek Takens in de gala. En niet te vergeten Jean-Paul Broekhuizen die de FISM ECM social media campagne heeft verzorgd en de beeldregistratie aldaar. Daarover vast later meer op de Informagie. Geen FISM kan voorbijgaan zonder een (beeld) verslag van John van der Lely. Gelukkig heeft hij op het allerlaatste moment toch besloten om naar Manresa af te reizen. In de Facebookgroep “Goochelaars” en de NMU socials was zijn verhaal deels te lezen.

Manresa 2021
Gezien door John van der Lely

Ik heb jaren geleden het kaartje voor deze kampioenschappen gekocht en was eigenlijk helemaal niet van plan te gaan. Ik zou immers pas in September aan de beurt zijn voor de tweede vaccinatie. Toen ik die ineens in Juni al kreeg veranderde er nogal wat, het ging weer kriebelen. Alhoewel mijn heenreis met enige hindernissen gepaard ging (iets met de Corona Check app en een noodzakelijke spoed PCR test) heb ik geen moment spijt van deze last minute beslissing. Ik vond het in één woord geweldig om mee te maken. Vanaf het moment dat ik er was, eigenlijk een dag te laat, heb ik dus echt alle wedstrijd acts gezien.

De opzet van het FISM in Manresa is deze keer anders, heel anders. Waar je op eerdere FISM’s kon, of eigenlijk moest kiezen wat je wilde zien waren er nu geen dingen gelijktijdig gepland. Voordeel daarvan was dat je echt alles kon zien als je dat wilde. Bovenal minder druk en kleiner opgezet. Zo heb ik de dealerhal bekeken en ik heb mijn scherpste tijd ooit neergezet! Dat had ik allemaal snel gezien.
De Spanjaarden hebben in plaats van een bewaarboekje gewoon een website gelanceerd met daarin de timetable en het overzicht van de deelnemers. Overal staan keurig tijden bij genoteerd maar dat is geloof ik meer voor de grap. Ze houden zich niet strikt aan de tijden maar het bijzondere is dat ook werkelijk niemand dat verwacht. Als iets bijvoorbeeld om 11:30 uur moet beginnen zit je zo ongeveer alleen samen met een paar andere buitenlanders in de zaal. De Spanjaarden zijn allemaal nog lekker buiten. Dat geeft ook helemaal niks, want de organisatie is ook nog lang niet klaar…. Ze worden niet snel nerveus in ieder geval.

 

 


Dealerhal en Spaanse sferen…

Heel veel bijzondere acts

We hebben acts gezien die we kennen van Fool Us en AGT en nog veel meer talenten waar de meesten van ons niet eerder van gehoord hebben. Natuurlijk zaten er weer knullige acts tussen die het animatieteam van een twee sterrencamping beter zou doen, maar eigenlijk hoort dat er gewoon bij. Het maakt het plezier alleen maar groter. Zo zijn er deelnemers die serieus een carrière-wissel overwegen als bij de uitslag blijkt dat ze minder punten krijgen dan bijvoorbeeld The Hungarian Man… maar dat risico is niet heel groot! Natuurlijk hebben we ook schitterende acts gezien, iedereen had het bijvoorbeeld over de act met kartonnen dozen en papiertjes (van Laurent Piron uit België). Dat optreden was de eerste dag en heb ik dus moeten missen. Zijn complete act staat niet online maar in zijn showreel staan stukjes van de act, let op de vellen en proppen papier!!

 

Donderdag 1 Juli

Een dag vertraagd dus maar ik was gelukkig op tijd voor de act van Zippo Guo, het publiek deed echt heel enthousiast mee! Roy en Justin traden de eerste dag op en toen was ik er nog niet. Van Jean-Paul hoorde ik dat het een mooi optreden was en ik las op Facebook dat ze zelf tevreden waren hoe het was gegaan. Ik hoorde van de crew van 19 man en vond later deze video van het optreden.

 

Na de stage competition de close-up gala met als finale act Dani Daortiz. Het is werkelijk ongelofelijk wat die man doet. Ik geloof niet dat er mensen in de zaal zaten die het kunnen volgen of verklaren, maar het blijft een hele vreemde man. Ik bedoel, wie boekt nou voor zijn bruiloft een goochelaar met een rare muts op lang haar en met een constant afzakkende joggingbroek aan?? Maar waarschijnlijk zijn bruiloften niet zijn core business.

Vrijdag 2 Juli

De eerste in de close-up wedstrijd was Martin Hansson, met twee ‘s-sen’, niet onze eigen ster. Hij bracht een soort next level cups and balls waarbij niet alleen de balls maar ook soms de cups verdwenen. Heel clean met andere effecten tussendoor en als finale een koffer die eerder leeg getoond was die vol zat met sponsballen.

We zien de close-up acts zoals altijd op een scherm, Mr. Triton had hier handig gebruik van gemaakt door met een speciale belichting een soort sephia effect te creëren waardoor je naar zo’n ouderwetse Laurel & Hardy leek te kijken. De effecten daarentegen waren juist weer heel modern. De menukaart was voorzien van een schermpje en de afgebeelde ober deed mee met de act. Briljant gevonden en geweldig leuk om te zien.

Natuurlijk is niet alles geweldig, Robin Deville deed eigenlijk hele knappe dingen, color changes etc., maar doordat hij zo nodig een typetje moest spelen was het bijna irritant om te blijven kijken, volgens mijn achterbuurman Erik zou toneelschool wonderen kunnen doen.

Alfonso Rituerto was haast het tegenovergestelde. Een hele elegante persoonlijkheid, hele leuke act om naar te kijken met munten, suiker, meer munten en meer suiker en vervolgens een echte hete koffieproductie!

The Hungarian Man, wie zet daar het stempeltje voor?

Wat daarna kwam was in een woord waanzinnig en niet in de positieve zin van het woord. The Hungarian Man, een soort dwaas in een maf kostuum met als magisch hoogtepunt een lepel die rechtop stond in zijn hoed terwijl hij de hoed aan de onderkant vasthield. Hysterische vioolmuziek maakte het niet beter en toen we dachten dat het eindelijk afgelopen was begon hij met een zweep in de rondte te slaan (???) en deed hij achter de ruggen van de jury (???) een soort dansje. Onbegrijpelijk dat iemand hier een stempeltje voor gezet heeft.
Morgan de Cecco wist de zaal te ontroeren, een act met een voice-over, een beetje Alex Conradi stijl, hele mooie act met munten en aan het eind van het verhaal een lief teddy beertje. Francesco Fontanelli zal ongetwijfeld de winnaar carto worden, denk ik, maar ik heb de eerste dag gemist. Een Triumph, een geweldig verhaal met een deck en een sharpy die letterlijk uit een boek kwamen en een super presentatie. Dit is iets dat je eigenlijk zelf moet zien!

Als laatste in de close up competitie zagen we Sebastien Calbry, heel geroutineerd, fantastisch met sigaar, aansteker, muntje en kaart maar eigenlijk zo geroutineerd dat het voor mij een beetje leek alsof hij niet echt met iets leuks voor publiek bezig was.
De stage compitition begint anderhalf uur na dit laatste optreden, dit schreef ik op een terrasje, heerlijk windje, pizza er bij…. Geen spijt van deze last minute beslissing!!!

België scoort…

In de stage competitie uit België, Doble Mandoble. Jaren geleden vreselijk om gelachen omdat ze een comedy act brachten, nu was het meer dan indrukwekkend wat er werd neergezet. Dit was eigenlijk geen wedstrijd-act maar gewoon een theatervoorstelling! Een 3D printer waar complete mensen uitkwamen, een doorzaag illusie zonder kist, het was echt àf.

Vervolgens een mentaal nummer. Er kwam een grote bak op toneel met allemaal ballen waar Playmobil poppetjes in zaten. Miquel de Lucas probeerde een mentaal nummer waarbij iemand een balletje moest pakken en daar zat een politiemannetje in. Toen bleek er ook nog een briefje in te zitten met iets dat de toeschouwer voorspelt schijnt te hebben. Geen touw aan vast te knopen. Toen gooide hij de box met balletjes om en toen stond er op de bodem van die kist iets onleesbaars wat blijkbaar ook gezegd was. Hij moet zijn baan voor overdag nog maar even aanhouden!

Wat we toen zagen kan zo in iedere gala show! Felix de Monde de Felix kwam op als een soort Samurai met vuur en brandende dingen, schitterend! Misschien magisch gezien niet per se hoogstaand maar als show echt supergoed!

Poppenkastpopjes, letterlijk, aan de handen van Maddalena, niet het sterkste nummer van de dag, een beetje tam. Marie Helene, vast niet echt de kleindochter van Robert Houdin maar de hele zaal heeft wel ontzettend gelachen. Naast zakkende microfoons, vallende stoelen, wegschuivende tafels etc wist ‘ze’ ons ook nog te verbazen met een indrukwekkende coin manipulatie. Bizarre act, sommige mensen ‘hebben’ het gewoon. Ik hoorde echter van Jean- Paul dat het wat hem betrof te lang duurde en kennelijk vond de jury dat ook, er schijnt een rode lamp aangegaan te zijn.


Jean-Paul Broekhuizen zorgde op het congres voor de beeldregistratie

Getuige van een coming out…

Het optreden van Riversson was echt bijzonder te noemen, die was niet met een wedstrijd bezig maar de hele act was een emotionele ‘coming out’. Het publiek was helemaal enthousiast, super. De muziek kende ik helemaal niet maar was briljant gekozen, “From Now On” in plaats van het lied “This Is My Life” dat in vrijwel elke travestie act wordt gebruikt. Achter me vertelde een naar Spanje geïmmigreerde Engelsman die een eigen Magic Theater heeft dat dit werkelijk zijn coming out was en dat hij in het vervolg als vrouw wil optreden, echt gaaf.

Net op het moment dat ik het zielig voor Yann Brieck vond dat hij op die leeftijd nog met lullige humor als een witte lap uit zijn gulp op toneel moest staan werd het echt een soort zielig. Kennelijk ging er iets compleet mis want hij liep tijdens de act van het podium af en het gordijn ging dicht. Dat was echt sneu.

Gala Elissa Rossi had een klok met een doorsnede van ongeveer 2 meter op het podium staan en die heeft ze tijdens de act een soort van gerepareerd. Dit kon me niet zo boeien eigenlijk.

Ik heb de naam gemist van de volgende, de man loste een Rubik’s cube op door deze geblinddoekt op dezelfde manier te mixen als een net bekeken kubus. Toen had hij nog belletjes in dezelfde kleuren en bleken de gekozen kleuren via de belletjes een sonate van Bach te spelen. Volgens mij ergens anders eerder gezien, wel leuk on knap, maar vast geen prijs.

Als laatste voor de pauze een illusie act, helemaal doorgevoerd in Cops And Robbers stijl, Mickael Ross, heel vermakelijk met aan het eind een ontsnapping waar je niet anders kan denken dan “tweelingzusje”? Ik hoorde op het terras ‘camping act’
Zoveel kijkers, zoveel meningen!! Nu even pauze, benen strekken… En weer door.

Quick change blijft geweldig

Gelukkig was ik op tijd terug voor Nataly Perova, een fantastische quick change act, wat een show! Sommige acts kunnen zo de gala shows in zo mooi en daar was dit er zeker een van! Zeker omdat het nogal ‘makkelijk’ begon met een schoenenwissel, over opbouw in een act gesproken!!

Javi Rufo is de favoriete deelnemer van alle Spanjaarden in de zaal en dat zijn er nogal wat. Hele leuke act met ballen manipulatie en een finale waarbij er allemaal grote ballen uit zijn leeg getoonde hoed kwamen. De man kreeg niet alleen een staande ovatie van alle fans maar er werd ook wat gezongen, dat hadden ze dan weer beter kunnen laten. De ballen werden de knopen, handen en het hoofd van een clown en de kinderen achter me waren teleurgesteld dat die nou niet even echt tot leven kwam… Ja, jammer. Gemiste kans.

Pierre Spiry speelde iemand die stond te wachten bij een taxistandplaats, leuke verhalende act. Eerst met een paraplu met daarop een koffer waarbij je aan “Balance” van Joshua Jay moet denken, maar dan in het groot. Later kon hij het ‘ding’ gebruiken om in een zogenaamde storm volledig in ‘The Lean’ te gaan. Hij reed vervolgens zelf letterlijk weg in een kartonnen doos.
Ook wel leuk om te melden, zo’n 100 jaar geleden (niet echt) hadden Scott en Muriel al een zelf-rijdend trappetje, nu heeft blijkbaar iedereen dat ineens. Zelf-rijdende dozen, stoelen, microfoonstandaards, koffers, alles kan ineens rijden. Het werkt overigens niet zoals bij Scott met echte voetjes.

Toppers en tobbers delen het podium

Oscar Escallante, een man op leeftijd die ballonnen uit dozen haalt, er af en toe een kapot prikt, er 4 aan een touwtje doet en op het laatst voorzichtig achteruitloopt. Dan voorzichtig op de lepels van een heftruck gaat staan die achter het gordijn staat en dan 20 cm opstijgt. Wat zal ik ervan zeggen. De prijs voor de beste nieuwe uitvinding wint hij niet.

Je ziet niet heel vaak quick change acts door mannen. Ja, Arturo Brachetti, maar dat is echt niet van deze wereld. Maxim Benerbe was eigenlijk ook heel goed, snel, verrassend, grappig, vanaf de eerste seconde door een mega confetti-shooter had hij iedereens aandacht. Een topper!

Vadim Savenkow zal best een aardige kerel zijn maar ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Een kerel met zogenaamd een gipsarm die over Natasha zingt en af en toe een rode lamp aan een touwtje aan doet. Wat komt zo iemand nou precies doen?

Ik denk dat flamboyant het woord is dat bij Hanno Juntunen hoort. Het is geen wonder dat ze deze jongen als een van de laatsten hebben gezet. Mooie kleding, mooie kop, mooie manipulatie act, die gaan we zeker nog heel vaak zien!!

Het meest bijzondere hebben ze echt voor het laatste uur bewaard geloof ik. Nou heb ik in mijn leven al behoorlijk wat quick change acts gezien, maar dit was echt niet van deze wereld!! Lea Kyle deed een ‘speed quick change act’. Als er een prijs was voor de snelste quick change ever dan werd ze absoluut wereldkampioen. Ze hoefde niet eens achter iets langs te lopen of in een hoepel met slurf te staan! Het gebeurde gewoon, terwijl je keek…

Opmerking op deze Facebook videopost van Jean Paul Broekhuizen: En dan te bedenken dat het meest spectaculaire niet in AGT zat: beeld je in alleen maar een hoepel en verder niks, geen glitterstrips of doek. Echt alleen maar die hoepel, ze pakt de hoepel van de vloer, houdt het boven haar hoofd en dondert die hoepel met een noodvaart op de grond en de rode jurk is een groene geworden, waanzinnig gewoon”.

En echt, het beste was voor het laatst bewaard! Ramó & Allegría, geweldig! Natuurlijk kent iedereen wel de ‘ruzie’ tussen illusionist en assistente, maar zo geweldig als dit heb ik niet eerder gezien. Over toneellessen gesproken die sommige performers nodig zouden hebben, dit waren gewoon topacteurs. Paraplu’s werden vanuit de kartonnen doos naar boven gestoken terwijl de illusionist erop zat, bijna recht zijn kanaal in! Ze sloeg hem ook echt met de planken van een kapotte kist bijna total loss, dit moet een winnaar zijn!! Het eindigde met een subtrunk act maar omdat de subtrunk kapotgeslagen was, stond ze op een los stukje plank op zijn rug, dat bedenk je zelf niet. Hilarisch en briljant.

 

De wedstrijden zijn voorbij, het gala diner begint zo maar daar heb ik me niet voor ingeschreven. Het was fantastisch, niet alleen de act maar het feestje dat ze hier tussen de acts maken ook. Er is een DJ die de boel op zijn kop kan zetten. Het is bijna net zo leuk als Frank Wilson tussen de acts, bijna hoor… Maar er wordt geklapt, gezongen en gedanst, niet echt op anderhalve meter trouwens, maar we hebben trouw onze kapjes op.

Zaterdag 3 Juli
De Award Ceremony

De Award Ceremony begon met een doorzaagkist van ruim 3 meter en het meisje was denk ik 1,60m. Toch kwamen netjes haar voetjes er uit, geweldige humor. De namen van de winnaars zijn niet te verstaan, die haal ik later van internet.
De voorzitter spreekt niet echt heel goed Engels, daardoor zat ik als een malle te klappen toen de prijsuitreiking begon en ik hoorde dat Martin Hansson in de categorie Parlour ‘a first price’ had. Het bleek een derde prijs te zijn, op zijn Engels/Spaans uitgesproken als ‘a thirst price’. Maar daar kwam ik pas achter toen na een paar minuten ‘a first price’ werd aangekondigd. Ik heb echt geprobeerd mee te schrijven maar het was niet te verstaan en niemand was op het idee gekomen een scherm aan te zetten met de namen van de winnaars.
De prijs voor beste nieuwe vinding ging naar de gisteren al beschreven subtrunk zonder subtrunk, Ramó & Allegría.

Toen de grote winnaars:
De Grand Prix close up is not awarded
De Grand Prix stage is gewonnen door Laurent Piron

Zondag 4 Juli
De dag van de Award Winners Show

Het is vandaag ook de dag dat ik foto’s durf te maken zonder risico dat ik de rest van het event het theater niet meer in mag. Zoals vaker zaten we met een kop koffie op het terras voor het theater toen een mijnheer ons kwam waarschuwen dat de organisatie had gezegd dat ze echt op tijd gingen beginnen. En dat was gezegd door een Zweed, geen Spanjaard, dus we namen het serieus.

Wij, de Nederlanders en nog wat buitenlanders, zaten dus gewoon op tijd in de zaal en precies om 12:30 begon de Award Winners Show, alle Spanjaarden stonden nog buiten…
Die kwamen later binnen druppelen, toch wel jammer. De presentatie werd verzorgd door The Great Figaro-nog iets, ik schaam me dat ik zijn naam niet kan vinden want dit is een echte topper! Als iemand het weet hoor ik het graag.

Een paar van de nummers in dit Winners Gala had ik nog niet gezien omdat ik de eerste dag gemist heb. Doble Mandoble had ik gezien en voor een tweede keer vond ik dat weer fantastisch.
Dario Adiletta had de meest originele podiumact en dat was inderdaad heel origineel, maar ik wil toch zeker de Grand Prix winnaar nog een keer vermelden; Laurent Piron

Wat een enorm terechte beslissing, geweldig! Je hebt Ultimate Dancing Hanky, Extreme Hanky, Ultra Hanky etc etc maar dit was nog veel gekker. Veeeeeel gekker!
Je moet je voorstellen dat een prop papier gewoon als een hondje achter Laurent Piron aan danst, je weet niet wat je ziet. Ik wil er niet te veel over zeggen want ik vond het grandioos en ik durf het niet eens beschrijven.

John van der Lely